Cicha wojna o niebo. Inwestorzy OZE w starciu z Wojskiem Polskim

Oczywiście nie oznacza to, że Wojsko Polskie jest przeciwne transformacji energetycznej, lub wrogo nastawione do OZE. Mimo to występuje między nim a farmami wiatrowymi wyraźny konflikt interesów. Chodzi tu rzecz jasna o bezpieczeństwo. Chodzi tu o pewien mechanizm, na który zwrócił uwagę Filip Sokołowski na ramach serwisu Gramwzielone.pl. Otóż jeśli na obszarze gminy, gdzie ma powstać farma wiatrowa, występuje wojskowa strefa lotnicza, to pomysł ten jest odrzucany już na etapie opiniowania Planów Ogólnych. Tym samym temat jest zamykany już na samym początku biurokratycznej machiny. I chociaż nie brzmi to tak źle: lepiej odrzucić pomysł wtedy, niż pod koniec, to pojawia się jeden problem: Plany Ogólnie nie dotyczą konkretnych lokalizacji, a obszar. Tym samym elektrownia może być docelowo umieszczona poza wojskową strefą lotniczą, a i tak jej obecność przekreśla jej budowę.  Wojsko a farmy wiatrowe To jednak tylko jedna strona medalu. Dlatego też redakcja Telepolis przygotowała zapytanie dotyczące tej kwestii, które trafiło do Wojska Polskiego. Otrzymaliśmy bardzo obszerną odpowiedź od Władz Lotnictwa Wojskowego dotyczącą tego zagadnienia: (...) resort Obrony Narodowej nie „blokuje” inwestycji w farmy wiatrowe, lecz realizuje ustawowy obowiązek ochrony bezpieczeństwa ruchu lotniczego i zdolności operacyjnych Sił Zbrojnych RP. Jednostki lotnicze Sił Zbrojnych RP realizują zadania o szczególnym i złożonym charakterze, wynikające z ich specyfiki operacyjnej, dedykowanych programów szkoleniowych oraz lokalnych uwarunkowań i przepisów wykonywania lotów w przydzielonych im strukturach przestrzeni powietrznej (takich jak MCTR, TSA, TRA, MRT, poligony). Na niemal każdym wojskowym lotnisku w Polsce realizowane są procedury specjalne z pełnym wykorzystaniem przypisanej przestrzeni powietrznej. W procesie opiniowania obiektów wysokościowych uwzględniany jest ich wpływ w szczególności na: procedury podejścia do lądowania, odlotu i odlotu po nieudanym podejściu, minimalne wysokości podejść oraz minimalne lądowania, funkcjonowanie stacji radiolokacyjnych i pomocy radionawigacyjnych, rozmieszczonych w różnych rejonach kraju. Oddziaływanie obiektów wysokościowych może rozciągać się nawet na odległość 65 km od danego lotniska wojskowego, co ma istotne znaczenie przy planowaniu inwestycji, w tym farm wiatrowych. Jak widać, sam fakt, że potencjalna farma wiatrowa ma znajdować względnie daleko od lotniska wojskowego, wcale nie oznacza, że nie ma ona realnego wpływu na jego funkcjonowanie, czy bezpieczeństwo. Warto tu podkreślić, że to właśnie wojsko ma zawsze pierwszeństwo w takiej sytuacji, co możemy przeczytać w samej odpowiedzi: W kontekście inwestycji budowlanych, w szczególności obiektów wysokościowych, kluczowe znaczenie ma pierwszeństwo wymogów operacyjnych wojska w wydzielonych strukturach przestrzeni powietrznej. Wiąże się to z koniecznością eliminowania przeszkód mogących kolidować z ich użytkowaniem zgodnie z przeznaczeniem militarnym. Czy to jednak oznacza, że Filip Sokołowski próbował wprowadzić opinię publiczną w błąd? Otóż niekoniecznie. Może to być kwestia braku zrozumienia opinii wydawanych przez Wojsko Polskie, a to dlatego, że te nie muszą mieć żadnego uzasadnienia. Jak można przeczytać w odpowiedzi udzielonej przez Władze Lotnictwa Wojskowego: Stanowisko resortu Obrony Narodowej – jako organu specjalistycznego – nie wymaga dodatkowego uzasadnienia technicznego, jeśli opiera się na analizie operacyjnej i strategicznej. Warto tu podkreślić, że takie, a nie inne podejście resortu również ma sens, ponieważ udzielanie uzasadniania technicznego mogłoby zdradzać szczegóły dotyczące pracy i procedur konkretnego lotniska wojskowego, które nie powinny ujrzeć światła dziennego. Wychodzi więc na to, że inwestorzy OZE nie zdają sobie sprawy ze skali działań lotnictwa wojskowego, a w interesie wojska nie jest jej zdradzanie.