Park Jurajski - tego nie wiedziałeś. Znalazł się tam sprzęt za miliony

Park Jurajski, kultowy film Stevena Spielberga, w którym zagrał zmarły niedawno Sam Neill, był naszpikowany przełomowymi i drogimi efektami. Kosztowne, jak się okazuje, były też sprzęty pokazane w filmie. Pewien inżynier Google zliczył wartość wszystkich elektronicznych gadżetów, jakie pojawiły się w filmie. Ich wartość jest imponująca. Sprzęt za 4 miliony dolarów John Hammond, grany przez Richarda Attenborough, ciągle powtarzał w Parku Jurajskim, że nie szczędził na niczym wydatków (z małym wyjątkiem w kwestii cyberbezpieczeństwa). Tak samo Steven Spielberg chciał w filmie pokazać nie tylko przełomową technologię na poziomie efektów, ale i najnowsze zdobycze techniki na poziomie budowania świata przedstawionego. Fabien Sanglard, inżynier oprogramowania w Google stworzył bazę danych zawierającą każdy komputer pokazany w filmie Park Jurajski. Kompletną listę można zobaczyć tutaj.  Sanglard wyhaczył tam sześć unikatowych komputerów, jedno urządzenie typu PDA (protoplasta tableta), dwa duże monitory CRT i klawiatura mechaniczna starszego typu. Na liście Sanglarda jest także oprogramowanie, które mogliśmy ujrzeć w trakcie filmu, w tym program używany do pokazania nadchodzącego huraganu. Oprogramowanie to było wtedy używane w prawdziwych programach informacyjnych.  Jak nietrudno się domyślić, większość tego sprzętu była widoczna w operacyjnym centrum bezpieczeństwa, ale niekiedy także poza nim. Na potrzeby kręcenia filmu, twórcy wypożyczyli sprzęt warty 875 tys. dolarów od Silicon Graphics, 350 tys. od Apple, a 500 tys. poszło na inne urządzenia oraz oprogramowanie użyte w centrum bezpieczeństwa (zarówno w scenach, które widzieliśmy, jak i poza ekranem). Sprzęt pokazany w Parku Jurajskim (na podstawie bazy danych Fabiena Sanglarda): Apple PowerBook 100 (laptop):  używany przez dr. Alana Granta/dr Ellie Sattler, przyczepa mobilna SRI R4000 Indigo (komputer stacjonarny): używany przez Johna Raymonda "Raya" Arnolda, centrum bezpieczeństwa Parku Jurajskiego Macintosh Quadra 700 (komputer stacjonarny): używany przez Raya Arnolda (1 sztuka) oraz Dennisa Nedry'ego (2 sztuki), centrum bezpieczeństwa SGI IRIS Crimson (komputer stacjonarny): używany przez Dennisa Nedry'ego, centrum bezpieczeństwa PLI Mini Arrays (napędy zewnętrzne) — używane przez Raya Arnolda (2 sztuki) oraz Dennisa Nedry'ego (5 sztuk), centrum bezpieczeństwa Motorola Envoy (PDA) — używany przez Dennisa Nedry'ego, centrum bezpieczeństwa Thinking Machines CM-5 (makieta superkomputera, 5 sztuk) — centrum bezpieczeństwa SuperMatch 20-T (20-calowy monitor CRT) — używany przez Dennisa Nedry'ego, centrum bezpieczeństwa Monitor stacji roboczej Silicon Graphics, rebrandowany Mitsubishi HL7965 (19-calowy monitor CRT): używany przez Dennisa Nedry'ego, centrum bezpieczeństwa Klawiatura SGI Granite, w stylu Indigo (klawiatura mechaniczna): używana przez Raya Arnolda, centrum bezpieczeństwa Oznacza to, że cały sprzęt, na którym pracowali ekipa i obsada, kosztował w 1992 roku 1 725 000 dolarów, co dziś odpowiada ponad 4 milionom dolarów. Jedynym niedziałającym elementem na planie był Thinking Machines CM-5, o którym jeden z komentujących napisał, że stanowił jedynie przednie panele superkomputera z czerwonymi diodami LED. Większość oprogramowania widocznego na ekranie faktycznie działała, z wyjątkiem sceny, w której Nedry rzekomo rozmawiał ze swoim kierowcą, patrząc na niego przez podgląd z kamer bezpieczeństwa na swoim Macintoshu. Uważni widzowie od dawna zauważyli, że nie był to prawdziwy podgląd na żywo, lecz wcześniej nagrane wideo odtwarzane w programie QuickTime. Na nagraniu widać nawet kursor myszy zasłaniający przycisk pauzy. Miło jest zobaczyć te wysokiej klasy komputery działające tak, jak zostały zaprojektowane, w przeciwieństwie do absurdów, które często oglądamy w hollywoodzkich filmach i serialach, gdzie ktoś wystukuje bezsensowne komendy, żeby powstrzymać "hakera", a atak kończy się po prostu wyciągnięciem wtyczki terminala z gniazdka.