Honor 600 Pro: nie musisz kupować flagowca (test)

Numerowa seria smartfonów Honora zawsze była tym złotym środkiem – choć nie są to flagowce z serii Magic, to niewiele im ustępują, kusząc przy tym znaczenie niższą ceną. Niższą nie znaczy niską, bo na najnowszą sześćsetkę jednak trzeba przygotować już niemałą kwotę.

Na polskim rynku Honor 600 Pro w wersji 12 + 512 GB na start kosztuje 4399 zł. Sporo, biorąc pod uwagę, że smartfon pozycjonowany jest na średnią półkę, a za taką samą kwotę lub nieznacznie wyższą można kupić wciąż nowe flagowce innych marek – jak OnePlus 15 czy Realme GT 8 Pro. Warto też przypomnieć, że dwa lata temu jeden z poprzedników – Honor 200 Pro – wszedł na nasz rynek za 3499 zł. Wtedy to była całkiem dobra alternatywa dla flagowców, jednak przez ten czas sporo się zmieniło, a wybór staje się trudniejszy.

Tak, wygląda, jak iPhone, ale co z tego?

Jeszcze przed premierą telefony z serii Honor 600 stały się słynne ze względu na swoje wzornictwo inspirowane… nie, wróć! Wzornictwo będące kopią iPhone’a 17 Pro, zwłaszcza w modelu Pro. Producent nawet się tym chwalił w kampanii w Chinach. W rzeczywistości nie jest jednak tak źle. Telefon wygląda bardzo podobnie, ale jednak różne smaczki decydują o tym, że nie da się go pomylić (chyba że z daleka).

Ogólnie Honor 600 Pro prezentuje bardzo elegancko – ma płaski wyświetlacz, równo ścięte metalowe ramki boczne, matowy tył ze szkła, które w dotyku przypomina trochę poliwęglan (nie jest to wada). Najbardziej zadziwiającym elementem całości jest wyspa aparatów – wystające obiektywy przykryte są przezroczystym elementem, który przypomina kawałek płytki pleksi. Trochę to dziwnie wygląda, jakoś tak tandetnie, jak atrapa modułu aparatów. Na szczęście same aparaty są jak najbardziej prawdziwe. 

Wśród wartych odnotowania cech specjalnych Honora 200 Pro jest dodatkowy klawisz AI ulokowany z prawej strony na dole. Przypomina to trochę klawisz Plus Key ze smartfonów OnePlus. Można do niego przypisać różne funkcje, standardowo jest to uruchamianie aparatu i robienie zdjęć. Poza tym 200 Pro konstrukcyjnie to sprawdzona klasyka.

Plusem smartfonu jest wysoki poziom odporności określany normami IP68, IP69 i IP69K. Dodatkowo producent chwali się certyfikatem SGS 5-star Premium Performance Certification of Drop & Crush potwierdzającym wysoką odporność na upadki. Chcąc nie chcąc, przetestowałem tę cechę obudowy – podczas robienia zdjęć na mieście potknąłem się, a 600 Pro upadł mi na beton. Prawie nic mu się nie stało, jednak na metalowej ramce pojawiło się delikatne wyszczerbienie. Ten element jest nieco zbyt miękki, choć ogólnie – rewelacja.

Honor 600 Pro waży 195 mm, ma grubość 7,8 mm – czyli rozmiarowo mieści się pośrodku innych smartfonów. Dobrze leży w doni, kształt ramek nie zmniejsza pewności chwytu, a nawet może go zwiększać.

Ekran bardzo jasny, ale nie aż tak

Wygoda korzystania z Honora 600 Pro to między innymi efekt tego, jaki znalazł się tu ekran. Przekątna 6,57 cala to dobra opcja dla tych, którzy nie przepadają za coraz większymi wyświetlaczami około 6,8 cala. Różnica jest zauważalna, choć sam już tak przywykłem do tych większych przekątnych, że tu mi ciągle czegoś brakowało.

Rozdzielczość 1264 x 2728 daje bardzo dobrą gęstość 458 ppi, a odświeżanie 120 Hz jest wystarczające do większości zastosowań. Mamy tu oczywiście do czynienia z matrycą AMOLED z obsługą HDR10 i HDR10+. Szkoda tylko, że nie jest to rozwiązanie LTPO, lecz LTPS, więc odświeżanie można określić tylko w sztywnych przedziałach z minimalną wartością 60 Hz. 

Producent deklaruje, że ekran osiąga maksymalną jasność aż 8000 nitów, ale nie podał realnej luminancji w standardowych zastosowaniach. Według moich pomiarów dla pełnego ekranu jest znacznie skromniej. W trybie ręcznym smartfon osiąga ok. 900 nitów, natomiast w trybie automatycznym z opcją trybu słonecznego osiągnął 1320 nitów (pomiar w słońcu). To oczywiście wciąż dobre parametry, zapewniające dużą czytelność na otwartym terenie. 

Wydajność jest, wysoka temperatura – też

Sercem Honora 600 Pro jest układ Snapdragon 8 Elite (3 nm), czyli flagowa jednolatka z 2024 roku. Kiedyś napędzała topowego Honora Magic7 Pro, więc trudno narzekać. Można trochę kręcić nosem na maksymalnie 12 GB pamięci RAM dostępne na polskim rynku, ale to wciąż całkiem dobra konfiguracja. Do tego dostajemy 512 GB pamięci masowej, więc nie można narzekać. Smartfon lata jak rakieta – czyli tak samo, jak te flagowce sprzed dwóch lat, wszystko chodzi płynnie, od interfejsu, przez aparat, po gry.

Niestety, ta rakieta potrafi się też zagrzać, co jest typowe dla telefonów z Snapdragonem 8 Elite. Dosłownie po 10 minutach mocnego obciążenia (np. grania) Honor 600 Pro przekracza temperaturę 40 stopni C, by w skrajnych warunkach osiągnąć 44 stopnie. Nie są to może wartości skrajne, ale pewien lekki dyskomfort jest i nie sposób wykluczyć, że upalnym latem smartfon będzie się jeszcze bardziej nagrzewał. Temperaturę czuć na metalowej ramce, więc da się to odczuć podczas grania.

Co też jest łatwe do przewidzenia, nagrzewanie się układu SoC prowadzi do efektu dławienia termicznego, czyli spadku realnej wydajności. W standardowym, używanym przez nas teście 3D Mark Wiild Life Extreme wydajność spadła do 66,4%, więc 600 Pro wypadł tu lepiej od Magic7 Pro (46,90%). Ale... W teście wydajności AnTuTu 10 Honor 600 Pro osiągnął tylko 2,36 mln punktów (AnTuTu 11: 2 584 013 punktów) , czyli jednak zauważalnie nieco mniej niż Magic7 Pro (też z 12 GB RAM), który osiągał 2,63 mln. Wynika z tego, że w nowym modelu producent trochę bardziej obniżył wydajność w mocnym obciążeniu. Czy to źle? Absolutnie nie, to wciąż potężny zapas mocy i nie ma powodów, żeby się tym specjalnie przejmować. Z dwojga złego lepiej, żeby telefon był nieco wolniejszy niż się grzał.

Jakość dźwięku doskonała, ale tylko na słuchawkach

Honor 600 Pro robi niezłe wrażenie funkcjami dźwiękowymi. Smartfon obsługuje bogaty zestaw kodeków, w tym rodzinę aptX (w tym HD i Adaptive), LDAC, a także LHDC 3 i LHDC 5. W praktyce pozwala to podłączyć słuchawki wielu marek i sam między innymi z zadowoleniem korzystałem z OnePlus Buds 4 (LHDC 5), które doskonale się uzupełniały z możliwościami telefonu. 

Domyślnym trybem dźwiękowym w ustawieniach jest „dźwięk stereo Honor Sound”, który można dodatkowo dostroić profilami. Jednak już standardowe ustawienia zapewniają bardzo dobry dźwięk przez Bluetooth.

Głośniki w Honor 600 Pro tworzą parę stereo, z wyraźnie głośniejszym głośnikiem dolnym. Brzmienie jest czyste, wyraziste i zbliża się do ideału, niestety, nie będzie zdziwieniem, gdy powiem, że brakuje basu, co psuje cały efekt. Jednak spokojna muzyka, a także filmy czy gry brzmią na głośnikach nieźle.

W połączeniach głosowych można bez problemu korzystać z VoLTE i Wi-FI Calling, co zapewnia bardzo dobrą jakość mowy, po obi stronach słuchawki.

System i apki – co tu się dzieje???

Honor 600 Pro dostarczany jest z Androidem 16 (i obietnicą 6 lat aktualizacji) oraz interfejsem MagicOS 10. Pierwsze, co się rzuca w oczy, to rekordowe ilości śmiecioapek – w testowanym egzemplarzu było ich ponad 20, w tym, jak zwykle Temu, LinkdIn, Booking.com i masa jakichś gierek dla dzieci. Co więcej, podczas pierwszej konfiguracji system próbuje podstępem wymuszać instalację kolejnych tego typu zbędnych apek. Oczywiście wszystko można później odinstalować, ale umówmy się – taki bałagan ujdzie w telefonie za 1200 zł, ale nie w modelu za cenę flagowca.

Sam MagicOS 10 to rozwinięcie dobrze znanej z poprzednich lat nakładki – ocieka kolorami, efektami, animacjami, dużo w tym inspiracji iOS. Chyba każdy już przywykł do takich interfejsów, więc nie ma o czym się rozpisywać. Całość jest miła dla oka, choć dla mnie osobiście – zbyt przeładowana.

W Honorze 200 Pro oczywiście nie zabrakło wielu funkcji AI, od dawna rozwijanych przez producenta. Z nowszych rzeczy są różne kombinacje działania wspomnianego Przycisku AI, które np. po podwójnym naciśnięciu otwierają różne narzędzia AI. Tu też widzę kolejne podobieństwo do OnePlusa – tym razem chodzi o przestrzeń Mind Space, która u Honora przybrała postać aplikacji Wspomnienia AI. 

Można tam zapisywać zrzuty ekranu, które są automatycznie sortowane w osobnych kolekcjach. To sposób, by zachować różne informacje, szkoda jednak, że samo w sobie to narzędzie na niewiele więcej pozwala. Np. żeby skopiować tekst ze zrzutu w aplikacji Wspomnienia AI, trzeba uruchomić standardową opcję systemową Zakreśl, aby wyszukać. Jednocześnie w zwykłej galerii kopiowanie testu umożliwia bardzo sprawnie działający Magiczny tekst – wystarczy dotknąć zrzutu. To drobne rzeczy, ale pokazują, że trochę w tym wszystkim brakuje spójności i czasami trzeba działać po omacku.

W menu Honor AI znajdziemy jeszcze inne narzędzie korzystające ze sztucznej inteligencji – Napisy AI (przetwarzanie mowy na tekst), Tłumaczenie AI, Tłumaczenie połączenia, Wykrywanie Deepfake’ów czy Pisanie z AI.

Nie zabrakło też dość bogatego edytora grafik AI. W galerii zdjęć można też skorzystać z narzędzia Obraz na wideo (Image to Video 2.0), które pozwala na robienie filmów ze zdjęć. To dość ciekawy generator pozwalający użytkownikowi wybrać do 3 zdjęć i dodać ewentualne wskazówki edycji, by tworzyć własne 8-sekundowe animacje. Efekt jest naprawdę niezły, duże wrażenie robi zamiana płaskiego obrazu 2D na w pełni trójwymiarową, filmowa przestrzeń. Niestety, Image to Video 2.0 ma swoje ograniczenia, a producent nakłada limity (zależne od daty kupienia telefonu).

Aparaty z dalekim zasięgiem

Sekcję foto w Honorze 600 Pro tworzy przede wszystkim główny aparat 200 Mpix wyposażony w matrycę w rozmiarze 1/1.4 cala z obiektywem 24 mm z przysłoną f/1.9, wspierany przez OIS. Drugim ważnym elementem jest aparat 50 Mpix z teleobiektywem peryskopowym (f/2.8), oferujący zoom optyczny 3,5x oraz maksymalnie przybliżenie cyfrowe 120x. Jego pracę wspiera stabilizacja obrazu OIS o skuteczności na wysokim poziomie CIPA 6.5, takim samym, jaki oferuje Honor Magic8 Pro. Trzeci element to aparat ultraszerokokątny z matrycą 12 Mpix. Dodatkowo otrzymujemy czujnik temperatury barwowej. Za selfie odpowiada jednostka o rozdzielczości 50 Mpix.

Nie jest to więc specyfikacja jak we flagowym Honor Magic8 Pro, ale trudno tu tego oczekiwać. Połączenie jest jednak dość ciekawe i wyróżnia się na plus w tym segmencie cenowym, co więcej – jeszcze dwa lata temu takie połączenie uznalibyśmy za absolutnie flagowe.

Aplikacja aparatu jest bardzo bogata, ale też przez to mało intuicyjna. Owszem, niemal w każdym trybie użytkownik zyskuje cały arsenał dodatkowych przełączników, w tym np. HDR, suwak ekspozycji, ruchome zdjęcia, filtry, wykrywanie ruchu itd., na pewno przydatne rzeczy, ale trzeba poświecić trochę czasu na opanowanie logiki tych elementów. Pierwsze dni często oznaczają klikanie w aplikację i szukanie konkretnych opcji.

Oczywiście jak na Honora przystało, w aparacie nie mogło zabraknąć sztucznej inteligencji. Najbardziej podkreślaną przez producenta funkcją, która pojawia się na różnych poziomach zoomu, zwłaszcza po zwiększeniu do wartości cyfrowych, jest funkcja Ulepszenia z AI, która – jak sama nazwa wskazuje – poprawia zdjęcia za pomocą sztucznej inteligencji. O ile użytkownik tego nie wyłączy, w galerii będzie też zapisywana kopia zdjęcia bez zmian. Podobną funkcję mają flagowce z serii Magic Pro.

Co jednak ważne, inaczej niż podobne funkcje we flagowcach Ulepszenia z AI nie działają w czasie rzeczywistym – czyli zdjęcie robione jest „tak jak jest” i dopiero wejście w galerię uruchamia automatyczne przetwarzanie w chmurze (potrzebne jest połączenie z siecią), co trwa kilka-kilkanaście sekund dla jednego zdjęcia. Podobne ulepszenie można też wywołać dla każdego zdjęcia z galerii za pomocą edytora.

Wizjer w głównym trybie aparatu pozwala na wybór jednego z wyjściowych poziomów przybliżenia (0,6x, 1.5x, 2x 48 mm, 3,5x i 7x), jednak po kliknięciu w każdy z nich otwierają się tryby alternatywne – 0,7x, 1,1x, 2x 50 mm, 3,7x i 12x. Wybór jest więc bardzo bogaty, ale to kolejny element, który trzeba stale kontrolować.

Aparat w Honorze 600 Pro świetnie sprawdza się w większości scenariuszy. Aplikacja szybka nastawia ostrość, problemy odnotowałem tylko w specyficznych ujęciach z zoomem (o tym dalej). Główny aparat (24, 28 i 35 mm) pozwala na uzyskanie ładnych zdjęć o odpowiedniej ostrości, ładnych kolorach bez zniekształceń HDR, właściwym balansie bieli i na ogół właściwej ekspozycji, choć zdarzają się sytuacje, gdy aparat za bardzo poodbija jasność. Dzieje się to zwłaszcza w mocnym słońcu.

Aparat główny 1x (24 mm)

Aparat główny 2x (48 mm)

Zdjęcia robione na wyjściowych zoomach 3,5x i 7x wychodzą całkiem dobrze, choć zależy to też od obiektu. Odległe detale udaje się uchwycić ze stosunkowo dużą wiernością, ale już próby robienia ujęć makro (włącza się automatycznie) lub mocnych zbliżeń zoomem na drobne obiekty nie zawsze przynoszą zadowalający efekt. Prosty obiekt jak moneta można ładnie oddać, ale już bardziej złożone, jak liście czy owady już nie są takimi pewniakami. Niemniej w większości sytuacji można liczyć na ostre, udane fotki o ładnych kolorach i niewilskim poziomie szumów. Widać, że stabilizacja robi dobrą robotę. 

Aparat z teleobiektywem 3.5x (80 mm)

Aparat z teleobiektywem 7x (160 mm)

Próby wejścia na wyższe poziomy zoomów cyfrowych przynoszą jednak niejednoznaczne efekty. Już nie mówię o 120x, ale nawet na niższych poziomach trudno z ręki złapać ostrość, widać też, że aparat pracuje, próbując nastawić AF, nie zawsze z odpowiednim efektem. W skrajnych przypadkach wizjer przez kilkanaście sekund mruga, bezskuteczni próbując złapać ostrość. Pierwszy raz się spotkałem z czymś takim, zakłądam, że to błąd softu, który wkrótce zostanie naprawiony wraz z aktualizacją.

Podczas robienia zdjęć z dużym zoomem pomocna może się okazać funkcja Ulepszenia z AI, która faktycznie jest w stanie ładnie wyostrzyć niewyraźne zdjęcia i nawet nie widać za bardzo efektu halucynacji AI (było to np. dużym problemem w modelu Honor Magic7 Pro). Bez AI tak duże zbliżenia są praktycznie bezużyteczne. Funkcja ta stawia też lekki znak zapytania nad ostrością zdjęć 3.5x i 7x – bo nagle się okazuje, że ich szczegółowość nie zawsze jest idealna i można nad nią popracować za pomocą AI.

Poniżej przykłady przed i po. Pierwszy to maksymalny zoom 120x (2743 mm). Dwa kolejne to niewielkie zoomy cyfrowe ok 14.5x i 14.2x (331 mm i 325 mm), ostatni to zoom 7x (160 mm), gdzie różnice jakościowe już nie są tak duże.

Już w Honorze 200 Pro producent mocno postawił na tryb porterowy. W 600 Pro również tego nie zabrakło. Zdjęcia można robić na 5 poziomach zoomu (1x, 1.5x, 2x, 3,5x i 7x), do tego otrzymujemy trzy tryby Bokeh (np. rozmycie kołowe), narzędzia do upiększania oraz filtry kolorystyczne, w tym trzy studia Harcourt. Kto więc często robi zdjęcia portretowe, powinien zainteresować się tym modelem.

Świetnie sprawdza się tryb nocny i to praktycznie na każdym poziomie zoomu. Co prawda aparat trochę za bardzo rozjaśnia kadry, co daje efekt granatowego nieba w nocy, ale jednocześnie trzyma kontrast w ryzach, kolory (poza niebem) są naturalne, nie brakuje ostrości. 

Tryb nocny (różne aparaty)

Aparat ultraszerokokątny też pozwala zrobić stosunkowo ładne zdjęcia, chociaż jego przydatność spada w słabszym oświetleniu i w nocy. 

Aparat ultraszerokokątny (16 mm)

Kamera rejestruje w maksymalnej rozdzielczości 4K w 60 kl./s głównym aparatem i w 4K w 30 kl./s jednostką ultraszerokokątną. Można włączyć tryb HDR (w tym HDR Vivid), warto też brać pod uwagę, że domyślnie włączony jest „wydajny format wideo”, czyli kodek HEVC. W głównym trybie skorzystamy z zalet stabilizacji OIS, nie ma jednak dodatkowego przełącznika ze stabilizacją EIS.

Dodatkowa stabilizacja nie jest jednak potrzebna, bo smartfon pozwala na nagrywanie wideo bez wstrząsów, nawet podczas marszu czy jazdy. Kolory i ostrość są więcej niż zadowalające, nieźle rejestrowany jest też dźwięk (czasami nawet aż za bardzo, bo zbierają się głosy w tle).

Czas pracy

Dostępny w polskich sklepach Honor 600 Pro otrzymał akumulator krzemowo-węglowy o pojemności 6400 mAh – znów więc producent wprowadza do Europy mniejszy wariant, bo na innych rynkach smartfon ma solidne 7000 mAh. Wielka szkoda, bo przez to 600 Pro traci trochę konkurencyjność w porównaniu np. do nowych Oppo czy OnePlusów. 

Jednak i to, co dostajemy, zapewnia długi czas pracy, w porywach do trzech dni, jeżeli telefon nie jest mocno eksploatowany. Trzeba się jednak liczyć z tym, że w mocnym obciążeniu stan naładowania „leci w oczach” i np. w trakcie grania może to być 10% na godzinę. Z drugiej jednak strony nasz standardowy test odtwarzania wideo 4K przy jasności 300 nitów trwał zaskakująco długo – aż 28 godzin, co jest jednym z lepszych wyników w tabeli. Widać, że Honor 600 Pro w spokojnych, nieobciążających zadaniach jest w stanie minimalnie zejść ze zużyciem energii, choć już wymagające zadania mocno obciążą baterię.

Honora 600 Pro można szybko naładować przewodowe z mocą 80 W lub bezprzewodowo z mocą 50 W. W testach nie miałem jednak kompatybilnej, firmowej ładowarki, więc nie udało mi się w pełni sprawdzić czasu ładowania. Najszybsza ładowarka (uniwersalna Baseusa), potrzebowała ok. 1 godziny i 20 minut do uzyskania 100%, choć oryginalna kostka Honora mogłaby jeszcze skrócić ten czas.

Honor 600 Pro – czy warto?

Honor 600 Pro to bardzo udany smartfon, pozbawiony większych, dyskwalifikujących wad. Ciekawie wygląda (pomińmy już to podobieństwo do sprzętu Apple), jest solidnie wykonany, ma ładny ekran, zapewnia wysoką wydajność, a bogaty system aparatów wraz z wieloma funkcjami, wspieranymi AI, daje duże pole do popisu. Funkcje AI znajdziemy też w innych zakamarkach systemu – nie wszyscy lubią, ale tu się mogą przydać, a w razie czego nie trzeba korzystać.

Mniej podoba się zaśmiecenie systemu zbędnymi apkami, MagicOS 10 przy wielu swoich zaletach wydaje się też mocno przeładowany. Smartfon trochę się grzeje, ale nie do wartości krytycznych, choć lekkie poczucie dyskomfortu może się pojawić, przynajmniej latem. 

Jedyny znak zapytania to cena. Dysponując kwotą 4400 zł, można już zacząć rozglądać się wśród flagowców (np. OnePlus 15), tym bardziej, gdy się dołoży jeszcze 200-300 zł lub też weźmie pod uwagę modele starszej generacji. Gdy numerowa seria Honora kosztowała nieco ponad 3 tys. zł za model Pro, to była prawdziwa okazja. Z drugiej strony flagowe smartfony też drożeją, a za te około 4400 zł można najwyżej mieć modele z małymi ekranami 6,3 cala. Kto szuka czegoś większego, jak Honor 600 Pro, może już nie mieć wielkiego wyboru.