Zmiana w systemach operacyjnych. Będą ciągle zbierać dane o wieku
Doszło do wprowadzenia bezprecedensowego prawa związanego z producentami systemów operacyjnych. Będą oni musieli zbierać informacje o wieku użytkowników. Na razie rozporządzenie ma charakter lokalny, ale jest duża szansa, że zostanie ono wdrożone szerzej, bo równolegle są wdrażane inne, analogiczne rozwiązania.
Nowe prawo dotyczące weryfikacji wieku w systemach operacyjnych
Kalifornia wprowadziła w życie ustawę Digital Age Assurance Act w październiku 2025 r., po podpisie gubernatora Gavina Newsoma. W ramach tego aktu prawnego każdy dostawca systemów operacyjnych musi wdrożyć mechanizm zbierania informacji o wieku użytkowników, także w obrębie wszystkich odpalanych na danym systemie aplikacji. Definicja dostawcy systemu jest szeroka, bo podpada pod nią każdy, kto tworzy, udziela licencji albo kontroluje system operacyjny na komputerze, urządzeniu mobilnym lub innym elektronicznym urządzeniu ogólnego użytku. Tak więc pod jednym parasolem mamy tutaj Windowsa, macOS, Androida, iOS, a także Linuxa i wszystkie jego dystrybucje oraz SteamOS.
Ustawa wymaga, aby dostawcy systemów operacyjnych wprowadzili mechanizm zbierania informacji w czasie rzeczywistym i przekazywania sobie tych danych w obrębie wszelkich aplikacji tam uruchomionych. Użytkownicy mają być podzieleni na cztery kategorie wiekowe:
- poniżej 13. roku życia,
- od 13 do 16 roku życia,
- pomiędzy 16 a 18 rokiem życia,
- 18 lat i więcej
Dostawcy systemów operacyjnych są zobowiązani do przekazania takich informacji dowolnemu deweloperowi oprogramowania, jeśli sobie tego zażyczy, np. w momencie pobierania aplikacji lub jej uruchomienia.
Prośba o dostęp do takich informacji ma swoje konsekwencje prawne. W literze prawa sprawia to, że odpowiedzialność za nieodpowiednie treści przechodzi na deweloperów. Niedopilnowania w tym temacie będą obłożone grzywnami w wysokości 2,5 tys. dolarów za nieumyślne zaniedbania oraz 7,5 tys. dolarów za umyślne działania na szkodę dzieci. Widełki 2,5–7,5 tys. dol. nie są kwotą całościową, lecz naliczaną od każdego dziecka, które miało dostęp do nieodpowiednich treści w danej aplikacji.
Ustawa nie wymaga wprowadzania mechanizmu skanowania dokumentu tożsamości ani weryfikacji twarzy. Użytkownicy będą sami podawać swój przedział wiekowy, w przeciwieństwie do ustaw z Teksasu czy stanu Utah, które wykorzystywały rządowe mechanizmy weryfikacji dokumentu tożsamości. Autorką ustawy jest Buffy Wicks, która podkreśliła, że akt prawny jest w pełni konstytucyjny, gdyż koncentruje się na potwierdzaniu wieku, a nie na moderowaniu treści.
Ustawa została przyjęta jednogłośnie w obu izbach kalifornijskiego parlamentu. Jednak jej praktyczne wdrożenie budzi szereg pytań. Gubernator Gavin Newsom, mimo podpisania aktu, publicznie wezwał ustawodawców do wprowadzenia poprawek przed wejściem prawa w życie. Zwrócił uwagę na problemy zgłaszane przez branżę — m.in. sytuacje, w których jedno konto systemowe jest współdzielone przez całą rodzinę, albo gdy profil użytkownika przenosi się pomiędzy wieloma urządzeniami. W takich przypadkach realne określenie wieku osoby faktycznie korzystającej z aplikacji staje się trudne, a odpowiedzialność prawna mogłaby spadać na deweloperów w sposób nieproporcjonalny do ich faktycznej kontroli nad sytuacją.
Dodatkowym wyzwaniem jest egzekwowanie przepisów wobec systemów otwartoźródłowych. Dystrybucje Linuksa, czy to Ubuntu, czy Arch, czy Gentoo - nie mają centralnej infrastruktury kont, a ich kod może być dowolnie modyfikowany i rozpowszechniany z serwerów na ctałym świecie. W praktyce oznacza to, że wiele projektów nie będzie w stanie spełnić wymogów ustawy ani utrzymywać stałego, spójnego API do przekazywania informacji o wieku. Najbardziej prawdopodobnym scenariuszem jest więc umieszczanie w dystrybucjach zastrzeżenia, że oprogramowanie nie jest przeznaczone do użytku na terenie Kalifornii.
