Telekomunikacja jak na dłoni
Wiadomości UKE wyjaśnia jak nakłada kary

UKE wyjaśnia jak nakłada kary

WitekT 19 Grudnia 2006 16:28

0 0

UKE opublikowało zasady, jakimi kieruje się przy nakładaniu kar na podmioty podlegające jego regulacji.

Oto treść komunikatu wyjaśniającego owe zasady:

Katalog działań lub zaniechań, skutkujących nałożeniem kar pieniężnych przez Prezesa UKE ma charakter enumeratywny (katalog zamknięty) i został zawarty w treści przepisu art. 209 ust.1 ustawy z dnia 16. lipca 2004 roku Prawo Telekomunikacyjne (dalej: PT). Kary pieniężne są instrumentem o charakterze prewencyjnym i dyscyplinującym, a przede wszystkim represyjnym, służą bowiem wymuszaniu przestrzegania podstawowych obowiązków wynikających z przepisów ustawy przy uwzględnieniu celów stawianych przez ww. ustawę.

Prezes UKE stwierdzając naruszenie prawa mieszczące się w katalogu określonym w art. 209 ust. 1 PT ma obowiązek nałożenia kary finansowej. Usunięcie naruszenia w toku postępowania nie skutkuje jego bezprzedmiotowością, może jedynie podlegać ocenie jako okoliczność mająca wpływ na wymiar kary. Prawidłowe stosownie przepisów o karach pieniężnych wymaga wskazania przesłanek, jakimi regulator powinien się kierować dokonując szacowania wymiaru kary oraz nadania tym przesłankom jednolitego i zobiektywizowanego charakteru.

W granicach wskazanych treścią art. 210 PT Prezes UKE, działając z urzędu po wszechstronnym zbadaniu okoliczności sprawy, jest uprawniony do wymierzenia kary przy zastosowaniu dyrektyw wskazanych w treści tego przepisu. Stroną postępowania jest wyłącznie podmiot który dopuścił się naruszenia. Wnioski osób trzecich w sprawie kar traktowane są jako informacje na podstawie których Prezes UKE podejmuje decyzję o wszczęciu postępowania z urzędu.

Co do zasady kara pieniężna może zostać nałożona na każdą osobę fizyczną, prawną, jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, która dopuściła się naruszenia określonego w art. 209 ust.1. Strona podmiotowa przepisu nie jest więc ograniczona do przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz kierujących tymi przedsiębiorstwami. Kary mogą zostać nałożone także w przypadku naruszeń dokonywanych w związku z innego rodzaju działalnością np. wprowadzaniem do obrotu urządzeń elektronicznych, radiowych, przypadki naruszania tajemnicy telekomunikacyjnej.

Kary mogą zostać nałożone na dokonującego naruszeń (art. 209 ust. 1 PT) oraz, na odrębnej podstawie, na kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym (art. 209 ust. 2 PT). Powyższe oznacza, że za ten sam czyn, może być podstawą nałożenia kary na dokonującego naruszeń, lub na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego (dokonujący naruszeń) i kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym łącznie.

Należy podkreślić, że kara o której mowa w art. 209 ust. 2 PT dotyczy jedynie kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym i może zostać nałożona wyłącznie w przypadkach określonych w art. 209 ust. 1 pkt 1-8, 12-17, 19-22, 24-27 PT. Kierujący przedsiębiorstwem prowadzącym inny rodzaj działalności nie podlegają karze o której mowa w art. 209 ust. 1 PT.

Przez pojęcie kierującego przedsiębiorstwem należy rozumieć osoby fizyczne, które sprawują funkcje zarządcze u przedsiębiorcy.

Jeżeli w skład organu zarządzającego wchodzi kilka osób, należy przeprowadzić postępowanie dowodowe mające na celu ustalenie czy działanie lub zaniechanie skutkujące nałożeniem kary przypisać można wyłącznie jednej, kilku, czy też wszystkim osobom sprawującym zarząd. Ustalenia takie mogą zostać dokonane na podstawie wewnętrznego podziału zakresu prowadzonych spraw przez członków organu zarządzającego.

Dyrektywy wymiaru kary zostały wskazane przez ustawodawcę treścią przepisu art. 210 ust. 2 PT. Wyliczenie to ma charakter wyczerpujący (katalog zamknięty).

Ustawodawca wskazuje na obowiązek uwzględnienia przez Prezesa UKE następujących przesłanek przy wymierzaniu kary:
1. zakres naruszenia,
2. dotychczasowa działalności podmiotu,
3. możliwości finansowe podmiotu.

Przy rozpatrywaniu zakresu naruszenia należy wziąć pod uwagę elementy szkodliwości działania lub zaniechania o charakterze przedmiotowym, a więc: rodzaj naruszonych obowiązków, rodzaj naruszonych dóbr, intensywność naruszenia (ilość poszkodowanych, ich udział w liczbie abonentów), charakter wartości społecznych i gospodarczych, które zostały naruszone, bądź zagrożone, następstwa czynu, wysokość spowodowanej szkody, okoliczność wystąpienia negatywnych następstw u abonentów, jako słabszej strony stosunków prawnych, oraz inne elementy wpływające na ocenę stopnia szkodliwości czynu.

Na zakres naruszenia ma ponadto wpływ ocena stwierdzonego stopnia nieprawidłowości, wad organizacyjnych, kompetencyjnych, proceduralnych, sposobu sprawowania nadzoru nad działaniami, które spowodowały naruszenie.




Wina nie stanowi przesłanki nałożenia kary, stopień zawinienia może wpłynąć na wysokość kary. Zakres naruszenia jest z reguły stopniowalny, stosowanie tej dyrektywy ma na celu ustalenie stopnia szkodliwości czynu poprzez ocenę jego indywidualnych cech.

Dotychczasowa działalność podmiotu jest dyrektywą służącą zindywidualizowaniu wymiaru kary ze względu na sytuację podmiotu, który dopuścił się naruszenia. Ocena dotychczasowej działalności obejmuje szeroki zakres zjawisk, takich jak wykonywanie obowiązków ustawowych, wystąpienie naruszeń prawa, wcześniejsze kary, skala działalności. W przypadku stwierdzenia naruszeń porządku prawnego w zakresie prawa telekomunikacyjnego należy dokonać analizy innych naruszeń stwierdzonych przez inne, niż Prezes UKE organy. W ramach omawianego kryterium należy ponadto dokonać oceny współpracy podmiotu w ramach prowadzonego postępowania kontrolnego, czy też zmierzającego do nałożenia kary.

Jako okoliczności zmniejszające wymiar kary mogą wystąpić między innymi przyznanie się do naruszenia, podjęcie czynności zapobiegawczych ich efektywność oraz dobra wola w usuwaniu skutków naruszenia.

Dyrektywa uwzględnienia możliwości finansowych oznacza, że w granicach wysokości do 3% przychodu ukaranego podmiotu osiągniętego w poprzednim roku kalendarzowym Prezes UKE bada możliwości finansowe ukaranego, ustalając jego faktyczny dochód, co pozwala na właściwy wymiar kary.

Możliwości finansowe podmiotu należy oceniać mając na względzie przychód i dochód z każdej dziedziny działalności gospodarczej podmiotu, w tym niezwiązanej z działalnością telekomunikacyjną. Udział przychodu z działalności telekomunikacyjnej w wartości przychodu ogółem może stanowić okoliczność braną pod uwagę przy ocenie możliwości finansowych ukaranego, w szczególności w przypadku istotnych dysproporcji. Fakt zaistnienia straty finansowej nie stanowi przeszkody do nałożenia kary.

Wysokość kary

W odniesieniu do przedsiębiorcy górną granicę wymiaru kary stanowi wartość 3% przychodu ukaranego podmiotu za poprzedni rok kalendarzowy. Podstawę kary stanowi łączny przychód ze wszystkich źródeł i nie jest ona ograniczona do przychodu z działalności telekomunikacyjnej. Przy ustaleniu przychodu należy stosować uregulowania zawarte w prawie podatkowym.

Prezes UKE ma obowiązek żądania przedstawienia danych od podmiotu uczestniczącego w postępowaniu, dane mają dotyczyć wysokości przychodu oraz innych informacji służących określeniu możliwości finansowych.

Poprzedni rok kalendarzowy winien być rozumiany, jako rok poprzedzający datę wydania decyzji nakładającej karę, a nie datę wszczęcia postępowania, stąd w praktyce może wystąpić konieczność uaktualnienia danych przed wydaniem decyzji.

Wysokość kary nakładanej na kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym nie może przekroczyć 300% jego miesięcznego wynagrodzenia, naliczanego jak dla celów ekwiwalentu za urlop wypoczynkowy. Sposób naliczania ekwiwalentu uregulowany został treścią Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 08.01.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop (Dz. U. Nr 2, poz. 14 z poźn. zm.). Ustalenie danych dotyczących podstawy wymiaru kary wymaga wezwania pracodawcy lub kierującego przedsiębiorstwem telekomunikacyjnym do ich wskazania.

W przypadku odmowy dostarczenia danych niezbędnych do określenia podstawy wymiaru kary pieniężnej, niedostarczenia ich w terminie (30 dni od dnia otrzymania żądania), lub braku możliwości ustalenia podstawy wymiaru kary na podstawie danych dostarczonych Prezes UKE jest uprawniony do szacunkowego ustalenia podstawy wymiaru kary, z uwzględnieniem progu minimalnego, o którym mowa w art. 210 ust. 3 pkt 2 PT.

W przypadku, gdy czas działalności (w każdym z przedmiotów działalności) podmiotu nie przekracza roku kalendarzowego za podstawę wymiaru kary przyjmuje się kwotę 500 tys. złotych. Ustalenie okresu działalności następuje na podstawie dokumentów rejestrowych, ewidencyjnych, bądź innych dokumentów.

Od decyzji w sprawie nałożenia kary przysługuje odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów wnoszone za pośrednictwem Prezesa UKE. Decyzji nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności. Kary pieniężne podlegają egzekucji w trybie egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze pieniężnym. Kara stanowi dochód budżetu państwa.

Źródło tekstu: UKE     

Dodaj do:
w sumie: 0


Nikt jeszcze nie wyraził swojej opinii.

Dodaj swoją opinię

Do prawidłowego działania formularza wymagana jest akceptacja plików cookie.

host: ec2-54-205-111-118.compute-1.amazonaws.com


Serwis TELEPOLIS.PL zastrzega sobie prawo redakcji, skrótów, bądź usunięcia opinii zawierającej treści zabronione przez prawo, wulgarne, obraźliwie lub w inny sposób rażąco naruszające zasady współżycia społecznego. Komentarze są opiniami czytelników, za które ponoszą oni wyłączną odpowiedzialność. Nie są oficjalnymi opiniami serwisu TELEPOLIS.PL i jego redakcji. Jednocześnie przypominamy, że osoba zamieszczająca opinię może ponieść za jej treść odpowiedzialność karną i/lub cywilną.
Usuwane będą także komentarze zawierające oferty handlowe, numery telefonów, adresy e-mail czy komunikatorów oraz komentarze mocno odbiegające od treści wiadomości.